De Jan van Genten van Helgoland.

Het constante gekrijs van de vogels. De stank van hun uitwerpselen, de soms koude, maar altijd wel harde wind waren de mindere dingen voor mij aan Helgoland.

Maar wanneer je zo een vogel zag landen, precies bij zijn partner tussen de duizenden vogels. En de begroeting die ze elkaar daarna gaven. Dat deed me toch wat, zelfs nu ik er weer aan terug denk. En de liefkozende omhelzingen en het verenpoetsen vergeet ik al helemaal niet. Lief.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star