De zeehonden van Düne.

Zon, zand, zee. Lekker lui. Zalig. Daarnet nog visfilet gegeten en nu uitbuiken. Zonnestraaltjes op m’n pels, de wind door mijn snorharen. Wat wil je nog meer. Kostelijk. Af en toe kijken naar wezens die op twee staketsels met kleurige vellen langslopen . Groot, klein, jong en oud. Oh, wat geniet ik er van om hier in het zand te liggen en naar die wezens te kijken.

Een gedachte over “De zeehonden van Düne.

Plaats een reactie