Herhaling. Wat heb ik er soms een hekel aan. Film, tv-series, reclames, onderwerpen. Herhalingen van onderwerpen. Onderwerpen die ik het jaar door fotografeer en die zich zo een beetje elk jaar weer herhalen. Bosanemonen en voorjaarsbloemen. Oranjetipjes en vlinders, libelles. En in het najaar dan dus de paddestoelen.

Herhaling is de kracht van reclame. Nee, doe mij maar geen reclames. Herhaling is wel iets dat je dieper in het onderwerp brengt. Diepgang. Je gaat andere dingen zien. Dingen die er misschien voor jou toe doen. Dat ene licht, die ene schittering, of de kleur van het geheel waardoor je gegrepen word. Ik denk dat je op een bepaalde moment “meer en meer gaat zien”. Dingen gaan je opvallen waardoor je het mooi of juist lelijk vindt.

Tijdens het fotograferen word ik nog steeds overdonderd door wat ik op mijn scherm zie ontstaan. Het onderwerp blijft hetzelfde. Maar het licht, de kleuren en vormen zijn elke keer weer anders. Je gedachtes en hoe je iets ziet zijn ook niet altijd gelijkwaardig. Hieruit kunnen soms de mooiste dingen ontstaan.

Terug naar de jaarlijkse najaars herhaling. Paddestoelen. Ik zag ze weer in alle kleuren, vormen en formaten. Voor mij waren er een aantal dingen belangerijk. Of eigenlijk maar één ding samengevat; hoe krijg ik een paddestoeltje het mooist op de foto. Zo simpel maar soms zo onuitvoerbaar. Ik heb op de grond gelegen. Boomstammen weggeduwd. Gaten gegraven. In de regen gestaan. En geluk gehad dat ik een parkeerplekje vond omdat het zo druk was met wandelaars. Het is mij dan wel gelukt om het jaarlijkse herhaalde onderwerp vast te leggen. Vast te leggen wat ik in twintigvijfentwintig, in het najaar, door de lens van mijn camera heb gezien. Ik zal er in de komende jaren er nog zeker op terugblikken, want van herhaaldelijk terugkijken ga je steeds meer zien. En steeds meer waarderen.

————————————————————————————